Фонија на ова издание се:
Дени Крстев (вокал, гитара, синтисајзер)
Стефан Ристовски (бас, вокал)
Кристијан Лафазановски (тапани)

музика: Фонија
текстови: Дени Крстев



Culture Development на ова издание се:
Алек Костенаров (бас, вокал)
Александар Макаловски (гитара, вокал)
Стефан Дојчиновски (тапани, вокал)

музика: Culture Development
текстови: Александар Макаловски



снимено, миксано, продуцирано и мастеризирано од Ненад Трифуновски - Трипе во MarryPHAT Studio и студиото на Дени во Ѓорче (јануари 2014)

дизајн на омот: Кристина Горовска
англиски превод: Нина Тунтева





released March 3, 2014



all rights reserved


Направи Заедно Butel Municipality, Macedonia

do it together record label

contact / help

Contact Направи Заедно

Track Name: Фонија - Се роди за да плачеш
И нема човек, нема човек што ќе каже
Дека овој плач важен е.
И нема душа, нема срце што ќе лаже
Дека ова значи раѓање.

Секој ден ќе биде маглив, конфузен
И секој ден ќе е потрошен.
Од денес секој ден во утрото ќе верувам
И денес ќе се убедам,
Ноќта нема да ми пресуди,
Утре сонце ќе ме разбуди.

Се роди за да плачеш, и гневен си
Што боли штом ќе кажеш дека залудно
Те гори таа мисла, те осуди...
Се роди за да плачеш, само немо постоиш.



And there’s nobody, nobody who could say
That this cry is important
And there’s no soul, no heart that could lie
Saying this means being born

Each day will be hazy and confusing
And each day will be wasted
Each day from now on I’ll believe in the morning
And today I'll convince myself
The night won't sentence me to death
The sun will wake me up again

You were born to cry, and you're angry
that it hurts when you say it's in vain
That thought is burning you up, it's condemned you
You were born to cry, merely exist in silence
Track Name: Фонија - Живееш во сомнежи
Имав смисла, цел и растев вреден, смел
И научив да правам како треба.
Да се трудам јас да победам и фер да изгубам
И да живеам во светот каде што не припаѓам.

Ми даде смисла, врв и дадов пот и крв,
Ми даде лик на слика, икона.
За долговите од вчера јас со збор се задолжив
И таа трошка вера, јас во сон ја претопив.

И нема нешто што ми значи повеќе,
Ослабнав од труд за доброто на другите.
Бели дробови со катран полни, желудник со чир,
Нема радост, ниту насмев, ниту спокој, ниту мир

Живот во сомнежи
И гнили надежи!
Дела измолени!
Лаги дозволени!



My life had a meaning, a purpose, and I grew up hard-working and brave
And I learnt to do things the right way
To make an effort to win and lose fair and square
And live in a world where I don't belong

You gave my life a meaning, a peak, and I gave blood, sweat and tears
You gave me a face on a picture, an icon
To pay off all of yesterday's debts I gave my word
And that bit of confidence I poured into a dream

And there's nothing that means more to me
I've weakened trying so hard for the sake of everyone else
Lungs filled with tar, a gastric ulcer
No joy, no smiles, no calm, no peace

To live within doubts
And rotten hopes
Acts that have to be begged for
Lies that had to be allowed
Track Name: Фонија - Заспиваш во копнежи
Во ред е сега сѐ
Нема болка, бавно е.
Во ред е сега сѐ
Продира студ во коскиве.
Сликата губи боја и светлина.
Сликата губи линии и острина.

И пак мрак падна денеска,
Немо набљудувам.
И пак мрак падна денеска,
Ме гуши маглата.
Ми тежи калта, корења, чекори.
Ми тежат карпи, солзи и копнежи.

И држи се, не се плашам јас за себе.
И држи се, не се плаши ти за мене.



Everything's alright now
No pain, so slow
Everything's alright now
Cold piercing my bones
The picture is losing its colour and lighting
The picture is losing its sharpness and lines

Darkness fell again today
I'm silently observing
Darkness fell again today
The fog is suffocating me
I feel the weight of the mud, of roots, of steps
I feel the weight of some rocks, the tears and the longing

So hold on, I'm not scared for myself
So hold on, don't be scared for me
Track Name: Culture Development - We against the world
This kind of feelings are rare and I know that I’m prepared! We against the world. Our faces in vintage woody frame, on a nice wall in our home. But I can’t believe what you did! Our home is past tense. I want to erase every thought, every emotion, everything about you. Long life filled with great and terrible moments. Mostly terrible but that’s mе. Everything I touch turns into stone. Those blue eyes are the reason why I fucked myself and my brain. But I’m not that strong. I miss you so fuckin’ bad it hurts, but I don’t know how to get over it and find you again, even when you are right in front of me, standing, staring me with those eyes. But I had to move on, even if I’d always thought we’d end up together in our imaginary home, with that picture on our wall.
Track Name: Culture Development - Erased
The speakers are cryin’ right now. I’m lying on this bed, fucked up. I have to go with you tomorrow but my mind is smarter than me. He won’t let me to allow you to tear me apart cause he knows me better than anyone. I miss you again, you are here but you will never be there when I will say, the biggest day, when I will grab your face and yell “WHAT THE FUCK IS WRONG IN YOUR HEAD???”. I will wait, I will be brave, I will be pissed enough to tell you how much I care and I hope, that you will understand, that you will be behind my back with your heart in your hand everywhere. I need to know that I’m not alone, that I have company who wants to be with me, for me. I’m not sure how I ended up here. Try to touch the sounds around your ignorant head and one day, maybe i will forget. Everything in my head will be erased.
Track Name: Culture Development - Губејќи ја
Залетан, со очи кои ја искривуваат сликата поради глупоста човечка. Ко да е првпат, а не е ништо ново. Слепец, горам по којзнае кој пат, но пак, трчајќи во место со тенденција за враќање назад на истиот почеток од тогаш кога воопшто не требаше да почнам. Вика, почни малку да мислиш на себе незнаејќи каде може да не’ однесе тоа. Незнаејќи дека веќе подолго време бројам. Гледајќи како човекот излегува од неа, земајќи ја совеста со него, не дозволувајќи ми да дадам мој предлог. Губејќи ја по неколку дена без никаква трага, разум на место, веќе не би паѓал.


Hasty, with eyes that distort the image because of the stupidity of humankind. Like it’s the first time, but it’s nothing new. Blind, I’m burning for the hundredth time, and yet, running in place with a tendency to go back to the same start, back then when I shouldn’t have even started at all. Saying, you should start looking after yourself not knowing where that could take us. Not knowing that I’ve been counting for quite some time now. Watching the human coming out of her, taking the conscience with him, not allowing me to suggest anything. Losing her without a trace a few days later, I came to my senses, I’d rather not fall anymore.